Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Übey vefat edince oğlu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Bana gömleğini ver, onu onunla kefenleyeyim. Onun namazını kıl ve onun için bağışlanma dile” dedi. (Peygamber) ona gömleğini verdi ve: “(İşini) bitirince bize haber ver” buyurdu. (İşini) bitirince ona haber verdi. (Peygamber) onun namazını kılmak için geldi; Ömer onu çekti ve: “Allah sana münafıkların namazını kılmayı yasaklamadı mı?” dedi. (Peygamber) şöyle dedi: “(Âyette): ”Onlar için ister bağışlanma dile, ister dileme; onlar için yetmiş defa bağışlanma dilesen de Allah onları asla bağışlamayacaktır“ (Tevbe 9/80) (buyurulmuştur).” Bunun üzerine “Onlardan ölen hiçbir kimsenin namazını asla kılma” (Tevbe 9/84) âyeti indi. Bunun üzerine onların namazını kılmayı bıraktı.
Sahîh-i Buhârî 5796, Kitap 77, Hadis 14