Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam Cuma günü, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'de hutbe okurken ona gelip: “Yağmur kesildi; Rabbinden yağmur iste” dedi. (Peygamber) gökyüzüne baktı; biz hiç bulut görmüyorduk. Yağmur istedi; bulutlar oluşup birbirine eklendi. Sonra (öyle) yağmur yağdı ki Medine'nin olukları aktı. Gelecek Cumaya kadar hiç dinmedi. Sonra o adam ya da başkası, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) hutbe okurken kalkıp: “Boğulduk; Rabbine dua et de onu bizden tutsun” dedi. (Peygamber) güldü, sonra iki ya da üç defa: “Allah'ım! Etrafımıza, üzerimize değil” buyurdu. Bulutlar Medine'nin üzerinden sağa ve sola doğru açılmaya başladı; etrafımıza yağıyor, Medine'ye hiçbir şey yağmıyordu. Allah onlara Peygamberi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) kerametini ve duasının kabulünü gösteriyordu.
Sahîh-i Buhârî 6093, Kitap 78, Hadis 120