Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bizimle birlikte bir kavme sefere çıktığında sabah olup bakmadan bizimle onlara saldırmazdı. Ezan işitirse onlara dokunmaz, ezan işitmezse onlara baskın yapardı. (Enes) dedi ki: Hayber'e çıktık ve onlara gece ulaştık. Sabah olup ezan işitmeyince (Peygamber) bindi; ben de Ebû Talha'nın arkasına bindim. Ayağım Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ayağına değiyordu. (Hayberliler) zembilleri ve kürekleriyle bize doğru çıktılar. Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) görünce: “Muhammed! Vallahi Muhammed ve ordusu!” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onları görünce: “Allahu ekber, Allahu ekber! Hayber harap oldu. Biz bir kavmin yurduna indiğimizde, uyarılanların sabahı ne kötü olur!” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 610, Kitap 10, Hadis 8