Ezrak b. Kays şöyle dedi:
Ahvâz'da suyu çekilmiş bir nehrin kıyısındaydık. Ebû Berze el-Eslemî (radıyallahu anh) bir at üzerinde geldi; namaz kıldı ve atını salıverdi. At gidince namazını bırakıp onu takip etti; sonunda ona yetişip yakaladı, sonra gelip namazını kaza etti. İçimizde (kendine göre) bir görüşü olan bir adam vardı; yönelip: “Şu ihtiyara bakın! Bir at yüzünden namazını bıraktı” demeye başladı. (Ebû Berze) yönelip şöyle dedi: “Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) ayrıldığımdan beri kimse beni azarlamadı.” Ve şöyle dedi: “Evim uzaktır; namaz kılmaya devam edip (atı) bıraksaydım geceye kadar aileme varamazdım.” Ve Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) sohbetinde bulunduğunu ve onun kolaylaştırmasını gördüğünü anlattı.
Sahîh-i Buhârî 6127, Kitap 78, Hadis 154