Allah katında mevki bakımından insanların en kötüsü, kötü sözünden korunmak için insanların bıraktığı kimsedir.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Bir adam Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girmek için izin istedi. “Ona izin verin; aşiretin oğlu ne kötüdür!” -ya da “aşiretin kardeşi ne kötüdür!”- buyurdu. İçeri girince ona yumuşak söz söyledi. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü! Söyleyeceğini söyledin, sonra da ona yumuşak konuştun” dedim. Şöyle buyurdu: “Ey Âişe! Allah katında mevki bakımından insanların en kötüsü, kötü sözünden korunmak için insanların terk ettiği -ya da bıraktığı- kimsedir.”