Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye geldiğinde (Enes) on yaşındaydı. (Enes dedi ki:) Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) hayatının (son) on yılında hizmet ettim. Hicâb (âyeti) indirildiğinde onun durumunu insanların en iyi bileni bendim; Übey b. Ka'b da bana onu sorardı. (Hicâb hakkında) ilk inen, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) Zeyneb bint Cahş ile gerdeğe girdiği sıradaydı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onunla yeni evli olarak sabahladı ve insanları (yemeğe) davet etti. Yemekten yiyip çıktılar; ama onlardan bir grup Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında kaldı ve oturmayı uzattılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kalkıp çıktı; onlar da çıksınlar diye ben de onunla birlikte çıktım. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yürüdü, ben de onunla yürüdüm; nihayet Âişe'nin odasının eşiğine geldi. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onların çıktıklarını zannederek döndü, ben de onunla döndüm. Zeyneb'in yanına girdi; bir de baktı ki onlar dağılmamış, oturuyorlar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yine döndü, ben de onunla döndüm; nihayet Âişe'nin odasının eşiğine ulaştı. Çıktıklarını zannederek döndü, ben de onunla döndüm; bir de baktık ki çıkmışlar. Bunun üzerine hicâb âyeti indirildi ve (Peygamber) benimle kendisi arasına bir perde çekti.
Sahîh-i Buhârî 6238, Kitap 79, Hadis 12