Resûlullah usanmamızı istemediği için günler içinde bize aralıklarla vaaz ederdi

Şakîk şöyle dedi:

Abdullah'ı (b. Mes'ûd) bekliyorduk. Derken Yezîd b. Muâviye geldi. “Oturmaz mısın?” dedik. “Hayır, fakat içeri girip arkadaşınızı size çıkarayım; (çıkmazsa) ben gelirim” dedi. (Ben de) oturdum. Abdullah, onun elinden tutmuş olarak çıktı, yanımızda durdu ve şöyle dedi: “Bilin ki burada olduğunuzdan haberim var. Fakat beni size çıkmaktan alıkoyan şudur: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), usanmamızı istemediği için günler içinde bize aralıklarla vaaz ederdi.”