Abdurrahman b. Ebû Bekre, babası Ebû Bekre'den (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) devesinin üzerinde oturmuştu; bir adam da devenin yularını —yahut dizginini— tutuyordu. Şöyle buyurdu: “Bu hangi gündür?” Sustuk; öyle ki ona adından başka bir ad vereceğini sandık. “Kurban bayramı günü değil mi?” buyurdu. “Evet” dedik. “Bu hangi aydır?” buyurdu. Sustuk; öyle ki ona adından başka bir ad vereceğini sandık. “Zilhicce değil mi?” buyurdu. “Evet” dedik. Şöyle buyurdu: “Şüphesiz kanlarınız, mallarınız ve ırzlarınız, bu ayınızda, bu beldenizde bu gününüzün dokunulmazlığı gibi birbirinize haramdır. Burada bulunan, bulunmayana tebliğ etsin. Çünkü burada bulunan, kendisinden daha iyi kavrayacak birine tebliğ edebilir.”
Sahîh-i Buhârî 67, Kitap 3, Hadis 9