Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Helâk oldum!” dedi. “O da ne?” buyurdu. “Ramazan'da hanımımla birlikte oldum” dedi. “Bir köle bulabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. “İki ay ardı ardına oruç tutabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Peki altmış yoksulu doyurabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Derken Ensâr'dan bir adam bir arak getirdi -arak, içinde hurma bulunan zembildir-. (Peygamber): “Bunu götür de sadaka olarak ver” buyurdu. (Adam): “Bizden daha muhtaç olana mı ey Allah'ın Resûlü? Seni hak ile gönderene yemin ederim ki onun (Medine'nin) iki harrası arasında bizden daha muhtaç bir ev halkı yoktur” dedi. Sonra (Peygamber): “Git, onu ailene yedir” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 6710, Kitap 84, Hadis 3