Ömer: "Ben Resûlullah'ın velîsinin velîsiyim" dedi ve fey' malını iki yıl Peygamber ile Ebû Bekir gibi idare etti.

Mâlik b. Evs b. Hadesân şöyle rivayet etti:

(İbn Şihâb dedi ki:) Mâlik b. Evs b. Hadesân bana haber verdi. Muhammed b. Cübeyr b. Mut'im de onun bu hadisinden bir kısmını bana anlatmıştı. Ben de gidip onun yanına girdim ve ona sordum. O şöyle dedi:

Gittim ve Ömer'in yanına girdim. Kapıcısı Yerfe' gelip: “Osman, Abdurrahmân, Zübeyr ve Sa'd'ı (kabul etmek) ister misin?” dedi. “Evet” dedi ve onlara izin verdi. Sonra: “Ali ve Abbâs'ı (kabul etmek) ister misin?” dedi. “Evet” dedi. Abbâs: “Ey mü'minlerin emîri! Benimle bunun arasında hüküm ver” dedi. Ömer şöyle dedi: “Göğün ve yerin izniyle ayakta durduğu Allah adına sizden soruyorum: Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) 'Bize mirasçı olunmaz; bıraktığımız sadakadır' buyurduğunu biliyor musunuz?” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bununla kendisini kastediyordu. Topluluk: “Bunu söylemiştir” dediler. Bunun üzerine (Ömer) Ali ve Abbâs'a yönelip: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu söylediğini biliyor musunuz?” dedi. İkisi: “Bunu söylemiştir” dediler. Ömer şöyle dedi: “Size bu iş hakkında anlatayım: Allah, bu fey' hususunda Resûlü'nü (sallallahu aleyhi ve sellem) başka hiç kimseye vermediği bir şeyle hususi kılmıştı. Aziz ve celil olan Allah şöyle buyurdu: 'Allah'ın, Resûlü'ne (onlardan) fey' olarak verdiği...' (âyetin) '...kadirdir' sözüne kadar (Haşr 59/6). Böylece o (mal) Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) has idi. Vallahi o, bu malı sizi bırakıp kendisine ayırmadı, onu size tercih etmedi. Onu size verdi ve aranızda dağıttı; nihayet ondan bu mal kaldı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bu maldan ailesine bir yıllık nafakasını harcar, sonra kalanı alıp Allah'ın malının konduğu yere koyardı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hayatı boyunca böyle yaptı. Allah adına sizden soruyorum, bunu biliyor musunuz?” “Evet” dediler. Sonra Ali ve Abbâs'a: “Allah adına sizden soruyorum, bunu biliyor musunuz?” dedi. İkisi: “Evet” dediler. (Ömer devamla şöyle dedi:) “Sonra Allah Peygamberi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) canını aldı. Ebû Bekir: 'Ben Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) velîsiyim' dedi ve o (malı) teslim aldı; onda Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yaptığı gibi amel etti. Sonra Allah Ebû Bekir'in canını aldı. Ben de: 'Ben Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) velîsinin velîsiyim' dedim ve onu iki yıl elimde tuttum; onda Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ve Ebû Bekir'in yaptığı gibi amel ettim. Sonra sözünüz bir, işiniz birlikte olarak bana geldiniz. (Ey Abbâs!) Sen bana kardeşinin oğlundan payını istemeye geldin; bu da (Ali) bana karısının babasından payını istemeye geldi. Ben de: 'Dilerseniz onu bu şartla size teslim ederim' dedim. Şimdi benden bundan başka bir hüküm mü istiyorsunuz? Göğün ve yerin izniyle ayakta durduğu Allah'a yemin ederim ki kıyamet kopuncaya kadar onun hakkında bundan başka bir hüküm vermem. Eğer (onu idare etmekten) âciz kalırsanız onu bana geri verin; ben size onun işini görmeye yeterim.”