Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) mescitteyken ona geldi ve seslenerek: “Ey Allah'ın Resûlü! Ben zina ettim.” dedi. (Resûlullah) ondan yüz çevirdi. Nihayet (adam) bunu ona dört defa tekrarladı. Kendi aleyhine dört defa şahitlik edince Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onu çağırdı ve “Sende delilik var mı?” buyurdu. “Hayır.” dedi. “Peki muhsan mısın (evlendin mi)?” buyurdu. “Evet.” dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu götürün ve recmedin.” buyurdu.
İbn Şihâb dedi ki: Câbir b. Abdullah'ı işiten biri bana şöyle haber verdi: (Câbir) dedi ki: Onu recmedenler arasında ben de vardım. Onu musallâda recmettik. Taşlar ona acı verince kaçtı; Harre'de ona yetiştik ve onu recmettik.
Sahîh-i Buhârî 6815, 6816, Kitap 86, Hadis 44
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. فَأَعْرَضَ عَنْهُ، حَتَّى رَدَّدَ عَلَيْهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ، فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ، دَعَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبِكَ جُنُونٌ ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَهَلْ أَحْصَنْتَ ". قَالَ نَعَمْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ فَكُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ هَرَبَ، فَأَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فَرَجَمْنَاهُ.