Namazında bir şeyle karşılaşan tesbih etsin; el çırpmak ancak kadınlar içindir.

Sehl b. Sa'd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), aralarını düzeltmek için Amr b. Avf oğullarına gitti. Namaz vakti geldi; müezzin Ebû Bekir'e gelip “İnsanlara namaz kıldırır mısın, kamet getireyim mi?” dedi. “Evet” dedi. Ebû Bekir namaz kıldırırken Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi; insanlar namazdaydı. (Safların arasından) geçip safta durdu. İnsanlar el çırptılar —Ebû Bekir namazında (başka tarafa) dönüp bakmazdı—. İnsanlar el çırpmayı çoğaltınca dönüp baktı ve Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) gördü. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona “Yerinde kal” diye işaret etti. Ebû Bekir (radıyallahu anh) ellerini kaldırdı ve Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kendisine bu emri sebebiyle Allah'a hamdetti. Sonra Ebû Bekir geri çekilip safa girdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) öne geçip namazı kıldırdı. Namazı bitirince “Ey Ebû Bekir! Sana emrettiğimde yerinde durmaktan seni ne alıkoydu?” buyurdu. Ebû Bekir: “Ebû Kuhâfe'nin oğluna, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) önünde namaz kıldırmak yakışmaz” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ne oluyor da sizi çokça el çırparken gördüm? Namazında kendisini kuşkulandıran bir şey olan tesbih etsin (sübhânallah desin). Çünkü tesbih ettiğinde ona dönülür. El çırpmak ancak kadınlar içindir.”