Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir ata bindi, ondan düştü ve sağ yanı sıyrıldı. Namazlardan birini oturarak kıldı; biz de arkasında oturarak kıldık. Namazı bitirince şöyle buyurdu: “İmam ancak kendisine uyulsun diye konulmuştur. Ayakta namaz kıldığında siz de ayakta kılın. Rükûa vardığında siz de rükûa varın, (başını) kaldırdığında siz de kaldırın. ‘Semiallâhu limen hamideh’ dediğinde siz ‘Rabbenâ ve leke'l-hamd’ deyin. Ayakta kıldığında ayakta kılın, oturarak kıldığında hepiniz oturarak kılın.”
Ebû Abdillah (Buhârî) dedi ki: Humeydî şöyle dedi: (Peygamber'in) “Oturarak kıldığında oturarak kılın” sözü onun eski hastalığındadır. Bundan sonra Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) oturarak, insanlar da arkasında ayakta namaz kıldılar; onlara oturmalarını emretmedi. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) fiillerinden ancak en son olanı alınır.
Sahîh-i Buhârî 689, Kitap 10, Hadis 83