Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Sizden birinizin hazinesi kıyamet günü kel bir yılan (şücâ') olur. Sahibi ondan kaçar, o da onu arar ve: ‘Ben senin hazinenim’ der.” (Peygamber) şöyle buyurdu: “Vallahi o, (sahibi) elini uzatıp onu ağzına lokma yapıncaya kadar onu aramaktan vazgeçmez.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle de buyurdu: “Hayvan sahibi onların hakkını vermediği zaman, kıyamet günü bu hayvanlar onun üzerine musallat edilir; tabanlarıyla onun yüzünü çiğnerler.”
Bazı kimseler, develeri olan ve kendisine zekât vâcip olmasından korkan bir adam hakkında şöyle dedi: Bu adam, zekâttan bir gün önce kaçmak için hile yoluyla onları benzeri develerle ya da koyunla, sığırla veya dirhemlerle satarsa üzerine bir sakınca yoktur. Hâlbuki o şöyle de diyor: Eğer develerinin zekâtını yıl dolmadan bir gün ya da bir yıl önce verirse, bu ondan geçerli olur.
Sahîh-i Buhârî 6957, 6958, Kitap 90, Hadis 5