Amr b. Şerîd şöyle dedi:
Misver b. Mahreme geldi ve elini omzuma koydu. Onunla birlikte Sa'd'ın yanına gittim. Ebû Râfi', Misver'e: “Şuna, avlumdaki evimi benden satın almasını emretmez misin?” dedi. (Sa'd): “Taksit taksit ya da vadeli olarak dört yüzden fazla vermem” dedi. (Ebû Râfi'): “Bana peşin beş yüz verildi de ben vermedim. Eğer Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) ‘Komşu, yakınlığı sebebiyle (başkasından) daha çok hak sahibidir’ buyururken işitmeseydim, onu sana satmazdım” -ya da: onu sana vermezdim- dedi.
(Ali b. Abdullah dedi ki:) Süfyân'a: “Ma'mer böyle söylemedi” dedim. “Fakat bana böyle söyledi” dedi.
Bazı kimseler şöyle dedi: Bir kimse şuf'a konusu malı satmak isterse, şuf'ayı iptal etmek için hile yapabilir: Satıcı evi alıcıya hibe eder, sınırlarını belirleyip ona teslim eder; alıcı da ona karşılık olarak bin dirhem verir. Böylece şefî'in onda şuf'a hakkı olmaz.
Sahîh-i Buhârî 6977, Kitap 90, Hadis 24