Sâbit el-Bünânî şöyle anlattı:
Enes b. Mâlik ailesinden bir kadına: “Falan kadını tanıyor musun?” diyordu. Kadın: “Evet” dedi. (Enes) şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), o kadın bir kabrin yanında ağlarken yanından geçti ve: “Allah'tan kork ve sabret” buyurdu. Kadın: “Benden uzak dur! Sen benim musibetimden uzaksın” dedi. (Peygamber) onu geçip yürüdü. Ardından bir adam kadının yanından geçti ve: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sana ne dedi?” diye sordu. Kadın: “Onu tanımadım” dedi. Adam: “O, Resûlullah'tır (sallallahu aleyhi ve sellem)” dedi. Bunun üzerine kadın onun kapısına geldi, kapısında bir kapıcı bulamadı ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Vallahi seni tanımadım” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Sabır ancak (musibetin) ilk çarpmasındadır” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 7154, Kitap 93, Hadis 18