Önünde bulut bulunmayan güneşi görmekte birbirinize zarar verir misiniz? İşte siz O'nu böyle göreceksiniz.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

İnsanlar: “Ey Allah'ın Resûlü! Kıyamet günü Rabbimizi görecek miyiz?” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Dolunay gecesi ayı (görmekte) birbirinize zarar verir misiniz?” buyurdu. “Hayır, ey Allah'ın Resûlü” dediler. “Önünde bulut bulunmayan güneşi (görmekte) birbirinize zarar verir misiniz?” buyurdu. “Hayır, ey Allah'ın Resûlü” dediler. Şöyle buyurdu: “İşte siz O'nu böyle göreceksiniz. Allah kıyamet günü insanları toplar ve: ‘Kim bir şeye tapıyor idiyse ona uysun’ der. Güneşe tapan güneşe, aya tapan aya, tâğûtlara tapan tâğûtlara uyar. Bu ümmet, içinde şefaatçileri -ya da münafıkları; (bu konuda) İbrâhîm şüphe etti- olduğu halde kalır. Allah onlara gelir ve: ‘Ben sizin Rabbinizim’ der. Onlar: ‘Rabbimiz bize gelinceye kadar yerimiz burasıdır. Rabbimiz bize geldiğinde O'nu tanırız’ derler. Allah onlara bildikleri sûrette gelir ve: ‘Ben sizin Rabbinizim’ der. Onlar: ‘Sen bizim Rabbimizsin’ derler ve O'na uyarlar. Sırat cehennemin üzerine kurulur. Onu ilk geçenler ben ve ümmetim oluruz. O gün peygamberlerden başkası konuşmaz. Peygamberlerin o günkü duası: ‘Allah'ım, selâmet ver, selâmet ver!’ olur. Cehennemde sa'dân dikeni gibi çengeller vardır. Sa'dânı gördünüz mü?” “Evet, ey Allah'ın Resûlü” dediler. Şöyle buyurdu: “İşte onlar sa'dân dikeni gibidir; ancak büyüklüklerinin ne kadar olduğunu Allah'tan başkası bilmez. İnsanları amellerine göre kapıp alırlar. Onlardan kimi ameli yüzünden helak olup (orada) kalır -ya da ameli yüzünden bağlanıp kalır-, kimi de parça parça doğranır ya da cezalandırılır veya buna benzer bir şey (olur). Sonra (Allah) tecelli eder. Nihayet Allah kullar arasında hükmü bitirip cehennem ehlinden dilediğini rahmetiyle çıkarmak istediğinde, meleklere, Allah'ın merhamet etmek istediği ve Lâ ilâhe illallah diye şahitlik edenlerden Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmamış olanları ateşten çıkarmalarını emreder. Melekler onları ateşte secde izinden tanırlar. Ateş, Âdemoğlunu secde izi dışında yer; Allah, secde izini yemeyi ateşe haram kılmıştır. Onlar kömürleşmiş olarak ateşten çıkarlar. Üzerlerine hayat suyu dökülür; selin getirdiği çamurda tohumun bitmesi gibi onun altında biterler. Sonra Allah kullar arasında hükmü bitirir. Yüzü ateşe dönük bir adam kalır; o, cehennem ehlinin cennete en son giren kişisidir. ‘Ey Rabbim! Yüzümü ateşten çevir; çünkü onun kokusu beni zehirledi, alevi beni yaktı’ der. Allah'a, (Allah'ın) dilediği şekilde dua eder. Sonra Allah: ‘Sana bu verilirse ondan başkasını istemeyecek misin?’ der. O: ‘Hayır, izzetine andolsun, senden başkasını istemem’ der ve Rabbine dilediği kadar ahitler ve teminatlar verir. Allah da yüzünü ateşten çevirir. Cennete yönelip onu görünce, Allah'ın susmasını dilediği kadar susar. Sonra: ‘Ey Rabbim! Beni cennetin kapısına yaklaştır’ der. Allah ona: ‘Sana verilenden başkasını asla istemeyeceğine dair ahitlerini ve teminatlarını vermedin mi? Yazıklar olsun sana ey Âdemoğlu, ne kadar da vefasızsın!’ der. O: ‘Ey Rabbim!’ der ve Allah'a dua eder; sonunda (Allah): ‘Sana bu verilirse ondan başkasını isteyecek misin?’ der. O: ‘Hayır, izzetine andolsun, senden başkasını istemem’ der ve dilediği kadar ahitler ve teminatlar verir. (Allah) onu cennetin kapısına yaklaştırır. Cennetin kapısında durunca cennet ona açılır; içindeki nimet bolluğunu ve sevinci görür. Allah'ın susmasını dilediği kadar susar, sonra: ‘Ey Rabbim! Beni cennete koy’ der. Allah: ‘Sana verilenden başkasını istemeyeceğine dair ahitlerini ve teminatlarını vermedin mi?’ der ve: ‘Yazıklar olsun sana ey Âdemoğlu, ne kadar da vefasızsın!’ der. O: ‘Ey Rabbim! Yarattıklarının en bedbahtı olmayayım’ der ve dua etmeyi sürdürür; sonunda Allah ona güler. Ona gülünce: ‘Gir cennete!’ der. Cennete girince Allah ona: ‘Dile!’ der. O da Rabbinden ister ve diler; hatta Allah ona: ‘Şunu şunu (dile)’ diye hatırlatır. Nihayet dilekleri tükenince Allah: ‘Bu senindir, onunla birlikte bir misli daha (senindir)’ der.”

Atâ b. Yezîd şöyle dedi: Ebû Saîd el-Hudrî, Ebû Hüreyre ile birlikteydi ve onun anlattıklarından hiçbirini reddetmiyordu. Nihayet Ebû Hüreyre, Allah Tebâreke ve Teâlâ'nın: “Bu senindir, onunla birlikte bir misli daha” dediğini anlatınca Ebû Saîd el-Hudrî: “Onunla birlikte on misli daha, ey Ebû Hüreyre!” dedi. Ebû Hüreyre: “Ben onun ‘Bu senindir, onunla birlikte bir misli daha’ sözünden başkasını ezberlemedim” dedi. Ebû Saîd el-Hudrî: “Şahitlik ederim ki ben Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) onun ‘Bu senindir, on misli daha’ sözünü ezberledim” dedi. Ebû Hüreyre: “İşte o adam, cennet ehlinin cennete en son giren kişisidir” dedi.