Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah gökte bir işe hükmettiği zaman melekler O'nun sözüne boyun eğerek kanatlarını çırparlar; (bu ses) düz bir kaya üzerinde (çekilen) zincir (sesi) gibidir -Ali dedi ki: Başkası ‘safevân’ dedi- bu (söz) onlara nüfuz eder. ‘Nihayet kalplerinden korku giderilince: Rabbiniz ne dedi? derler. Hakkı (söyledi) derler. O yücedir, büyüktür’ (Sebe' 34/23).”
Ali dedi ki: Süfyân bize, Amr'dan, o İkrime'den, o da Ebû Hüreyre'den bunu rivayet etti. Süfyân dedi ki: Amr: “İkrime'yi işittim, Ebû Hüreyre bize rivayet etti” dedi. Ali dedi ki: Süfyân'a: “(Amr) ‘İkrime'yi işittim, o da ‘Ebû Hüreyre'yi işittim’ dedi’ mi dedi?” dedim. “Evet” dedi. Süfyân'a: “Bir adam, Amr'dan, o İkrime'den, o da Ebû Hüreyre'den merfû olarak onun ‘fuzzi‘a’ diye okuduğunu rivayet etti” dedim. Süfyân: “Amr böyle okudu; onu böyle işitti mi işitmedi mi bilmiyorum” dedi. Süfyân dedi ki: “Bu bizim kıraatimizdir.”
Sahîh-i Buhârî 7481, Kitap 97, Hadis 107