Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Bir kul bir günaha düştü -belki de ”bir günah işledi“ dedi- ve: ‘Rabbim! Günah işledim -belki de ”(günaha) düştüm“ dedi-, beni bağışla’ dedi. Rabbi: ‘Kulum, kendisinin günahı bağışlayan ve onun yüzünden (kulunu) sorumlu tutan bir Rabbi olduğunu bildi mi? Kulumu bağışladım’ buyurdu. Sonra Allah'ın dilediği kadar (bir süre) kaldı. Sonra (yine) bir günaha düştü ya da bir günah işledi ve: ‘Rabbim! Başka bir günah işledim -ya da: düştüm-, onu bağışla’ dedi. (Allah): ‘Kulum, kendisinin günahı bağışlayan ve onun yüzünden sorumlu tutan bir Rabbi olduğunu bildi mi? Kulumu bağışladım’ buyurdu. Sonra Allah'ın dilediği kadar kaldı. Sonra bir günah işledi -belki de ”bir günaha düştü“ dedi- ve: ‘Rabbim! Başka bir günaha düştüm -ya da: işledim-, onu benim için bağışla’ dedi. (Allah): ‘Kulum, kendisinin günahı bağışlayan ve onun yüzünden sorumlu tutan bir Rabbi olduğunu bildi mi? Kulumu bağışladım’ buyurdu -üç defa-. Artık dilediğini yapsın.”
Sahîh-i Buhârî 7507, Kitap 97, Hadis 132