Peygamber sabah namazının iki rekâtında ya da birinde altmış ile yüz âyet arası okurdu.

Seyyâr b. Selâme şöyle rivayet etti:

Ben ve babam Ebû Berze el-Eslemî'nin yanına girdik ve ona namaz vakitlerini sorduk. Şöyle dedi: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) öğleyi güneş zevale erdiğinde kılardı. İkindiyi (öyle kılardı ki) kişi Medine'nin en uzak yerine döner, güneş hâlâ canlı olurdu.” —Akşam hakkında ne dediğini unuttum.— “Yatsıyı gecenin üçte birine kadar geciktirmeyi önemsemezdi; ondan önce uyumayı ve ondan sonra konuşmayı sevmezdi. Sabahı kılardı, (namazdan) dönen kişi yanında oturanı tanırdı. İki rekâtta ya da birinde altmış ile yüz (âyet) arası okurdu.”