Abdullah (b. Mes'ûd) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) arkasında namaz kıldığımızda “Cebrâil'e ve Mîkâil'e selâm olsun, falana ve falana selâm olsun” derdik. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize dönüp şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah, Selâm'ın ta kendisidir. Biriniz namaz kıldığında şöyle desin: Ettehiyyâtü lillâhi ve's-salavâtü ve't-tayyibât. Esselâmü aleyke eyyühe'n-nebiyyü ve rahmetullâhi ve berekâtüh. Esselâmü aleynâ ve alâ ibâdillâhi's-sâlihîn (Tahiyyeler, dualar ve güzel sözler Allah'adır. Ey Peygamber! Selâm, Allah'ın rahmeti ve bereketleri sana olsun. Selâm bize ve Allah'ın salih kullarına olsun). Bunu söylediğinizde, gökte ve yerde Allah'ın her salih kuluna ulaşır. Eşhedü en lâ ilâhe illallâh ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlüh (Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilâh yoktur ve şehadet ederim ki Muhammed O'nun kulu ve resûlüdür).”
Sahîh-i Buhârî 831, Kitap 10, Hadis 225