Arkadaşı ona kendi cilbâbından giydirsin; hayra ve mü'minlerin duasına katılsınlar.

Hafsa bint Sîrîn şöyle rivayet etti:

Genç kızlarımızın bayram günü (namaza) çıkmalarına engel olurduk. Bir kadın gelip Benî Halef köşküne indi; ben de yanına gittim. Kız kardeşinin kocasının Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte on iki gazveye katıldığını, kız kardeşinin de onunla altı gazvede bulunduğunu anlattı. (Kız kardeşi) şöyle demiş: “Biz hastalara bakar, yaralıları tedavi ederdik.” (Bir gün) “Ey Allah'ın Resûlü! Birimizin cilbâbı (dış örtüsü) yoksa (bayrama) çıkmamasında bir sakınca var mı?” dedi. Peygamber: “Arkadaşı ona kendi cilbâbından giydirsin; hayra ve mü'minlerin duasına katılsınlar” buyurdu.

Hafsa dedi ki: Ümmü Atiyye gelince yanına gittim ve ona: “Şu şu hususta (bir şey) işittin mi?” diye sordum. “Evet, babam ona feda olsun” dedi —Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) andığında çoğu zaman “babam ona feda olsun” derdi—. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Perde ardındaki genç kızlar —veya genç kızlar ve perde ardındakiler; Eyyûb şüphe etti— ve hayızlı kadınlar çıksınlar. Hayızlılar musallâdan uzak dursun; hayra ve mü'minlerin duasına katılsınlar.” (Hafsa) dedi ki: Ona: “Hayızlılar da mı?” dedim. “Evet; hayızlı kadın Arafat'ta bulunmuyor mu, şurada ve şurada bulunmuyor mu?” dedi.