Ebû Hüreyre: Zü'l-yedeyn "Unuttun mu, yoksa namaz mı kısaltıldı?" dedi; Peygamber kalan iki rekâtı kılıp iki secde etti.

Kaynak
Sünen-i Ebû Dâvûd 1008, Kitap 2, Hadis 619
Sahih
Türkçe meal

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize günün son kısmındaki iki namazdan birini -öğleyi ya da ikindiyi- kıldırdı. Bize iki rekât kıldırdı, sonra selâm verdi. Sonra mescidin ön tarafındaki bir kütüğe doğru kalktı ve ellerini, biri diğerinin üzerinde olarak onun üzerine koydu; yüzünden öfkelendiği anlaşılıyordu. Sonra insanların aceleci olanları “Namaz kısaltıldı, namaz kısaltıldı” diyerek çıktılar. İnsanların arasında Ebû Bekir ile Ömer de vardı; ama onunla konuşmaya çekindiler. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) Zü'l-yedeyn (iki elli) diye çağırdığı bir adam kalkıp “Ey Allah'ın Resûlü! Unuttun mu, yoksa namaz mı kısaltıldı?” dedi. (Resûlullah) “Ne unuttum, ne de namaz kısaltıldı” buyurdu. (Adam) “Hayır, unuttun ey Allah'ın Resûlü!” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) cemaate dönüp “Zü'l-yedeyn doğru mu söyledi?” diye sordu. Onlar “evet” anlamında işaret ettiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yerine çıktı, kalan iki rekâtı kıldı, sonra selâm verdi. Sonra tekbir alıp secdesi gibi ya da daha uzun secde etti; sonra (başını) kaldırıp tekbir aldı. Sonra tekbir alıp secdesi gibi ya da daha uzun secde etti; sonra (başını) kaldırıp tekbir aldı.

(Râvi) dedi ki: Muhammed'e (b. Sîrîn) “Sehivde (secdelerden sonra) selâm verdi mi?” diye soruldu. O da “Bunu Ebû Hüreyre'den ezberlemedim; fakat bana haber verildiğine göre İmrân b. Husayn ‘Sonra selâm verdi’ dedi” cevabını verdi.

Sünen-i Ebû Dâvûd 1008, Kitap 2, Hadis 619

Arapça metin
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِحْدَى صَلاَتَىِ الْعَشِيِّ - الظُّهْرَ أَوِ الْعَصْرَ قَالَ - فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَيْهَا إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى يُعْرَفُ فِي وَجْهِهِ الْغَضَبُ ثُمَّ خَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ وَهُمْ يَقُولُونَ قَصُرَتِ الصَّلاَةُ قَصُرَتِ الصَّلاَةُ وَفِي النَّاسِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَاهُ أَنْ يُكَلِّمَاهُ فَقَامَ رَجُلٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُسَمِّيهِ ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قَصُرَتِ الصَّلاَةُ قَالَ " لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تَقْصُرِ الصَّلاَةُ " . قَالَ بَلْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْقَوْمِ فَقَالَ " أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ " . فَأَوْمَئُوا أَىْ نَعَمْ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَقَامِهِ فَصَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ الْبَاقِيَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَكَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَكَبَّرَ . قَالَ فَقِيلَ لِمُحَمَّدٍ سَلَّمَ فِي السَّهْوِ فَقَالَ لَمْ أَحْفَظْهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَكِنْ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ .

Hata bildir

Sünen-i Ebû Dâvûd 1008 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü