Abdullah b. Dînâr şöyle anlattı:
Ben Abdullah b. Ömer'in yanında iken güneş battı. Yola devam ettik. Akşamın olduğunu görünce “Namaz!” dedik. O ise şafak kaybolup yıldızlar (ufka doğru) inmeye başlayıncaya kadar yürüdü. Sonra (bineğinden) indi ve iki namazı birlikte kıldı. Sonra şöyle dedi: “Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem), yolculuk kendisini acele ettirdiğinde benim bu namazım gibi namaz kılarken gördüm.” (Râvi) diyor ki: İkisini gecenin bir kısmı geçtikten sonra birleştirirdi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Âsım b. Muhammed, kardeşinden, o da Sâlim'den rivayet etti. İbn Ebû Necîh de İsmâil b. Abdurrahman b. Züeyb'den, İbn Ömer'in iki namazı birleştirmesinin şafak kaybolduktan sonra olduğunu rivayet etti.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1217, Kitap 4, Hadis 20