Abdullah b. Muhammed b. Ömer b. Ali b. Ebû Tâlib, babasından, o da dedesinden şöyle rivayet etti:
Ali (radıyallahu anh) yolculuk yaptığında güneş battıktan sonra neredeyse karanlık basıncaya kadar yürür, sonra (bineğinden) iner ve akşamı kılardı. Sonra akşam yemeğini ister, yemeğini yer, sonra yatsıyı kılar, sonra yola koyulurdu. Ve şöyle derdi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle yapardı.” Osmân (b. Ebû Şeybe, rivayetinde) “Abdullah b. Muhammed b. Ömer b. Ali'den” dedi.
(Râvi dedi ki:) Ebû Dâvûd'u şöyle derken işittim: Üsâme b. Zeyd, Hafs b. Ubeydullah'tan -yani Enes b. Mâlik'in oğlundan (torunundan)- Enes'in, şafak kaybolduğunda ikisini birleştirdiğini ve “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle yapardı” dediğini rivayet etti. Zührî'nin Enes'ten, onun da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayeti de bunun gibidir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1234, Kitap 4, Hadis 37