Abdullah b. Üneys (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) beni Hâlid b. Süfyân el-Hüzelî'ye gönderdi -o, Urene ve Arafat tarafında idi- ve “Git, onu öldür” buyurdu. (Abdullah) dedi ki: Onu gördüm; ikindi namazı (vakti) da girmişti. (İçimden) “Onunla aramda namazı geciktirmeme yol açacak bir şey olmasından korkuyorum” dedim. Bunun üzerine ona doğru ima ile işaret ederek namaz kılarken yürüyüp gittim. Ona yaklaştığımda bana “Sen kimsin?” dedi. “Araplardan bir adamım; bu adama karşı (asker) topladığın haberi bana ulaştı, ben de bu hususta sana geldim” dedim. “Ben gerçekten o işteyim” dedi. Onunla bir süre yürüdüm; nihayet fırsat bulunca kılıcımla onun üzerine çullandım ve (ölüp) soğuyuncaya kadar (vurdum).
Sünen-i Ebû Dâvûd 1249, Kitap 4, Hadis 52