İbn Şihâb (ez-Zührî) şöyle dedi:
Bu, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) zekât (sadaka) hakkında yazdığı mektubun nüshasıdır; o, Ömer b. el-Hattâb ailesinin yanındadır. İbn Şihâb dedi ki: Onu bana Sâlim b. Abdullah b. Ömer okuttu; ben de onu olduğu gibi belledim. Ömer b. Abdülazîz'in, Abdullah b. Abdullah b. Ömer'den ve Sâlim b. Abdullah b. Ömer'den istinsah ettirdiği (nüsha) de odur. (Râvi) hadisi zikretti ve şöyle dedi: “(Develer) yüz yirmi bir olunca, yüz yirmi dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda üç bintü lebûn vardır. Yüz otuz olunca, yüz otuz dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda iki bintü lebûn ve bir hıkka vardır. Yüz kırk olunca, yüz kırk dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda iki hıkka ve bir bintü lebûn vardır. Yüz elli olunca, yüz elli dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda üç hıkka vardır. Yüz altmış olunca, yüz altmış dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda dört bintü lebûn vardır. Yüz yetmiş olunca, yüz yetmiş dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda üç bintü lebûn ve bir hıkka vardır. Yüz seksen olunca, yüz seksen dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda iki hıkka ve iki bintü lebûn vardır. Yüz doksan olunca, yüz doksan dokuza ulaşıncaya kadar bunlarda üç hıkka ve bir bintü lebûn vardır. İki yüz olunca, bunlarda dört hıkka ya da beş bintü lebûn vardır; bu iki yaştan hangisi bulunursa o alınır. Sâime koyunlarda da...” (Râvi) Süfyân b. Hüseyn'in hadisine benzer şekilde zikretti. Bu rivayette (şu da) vardır: “Zekâtta koyunlardan yaşlı, kusurlu olan ve koyunların tekesi alınmaz; ancak zekât memuru dilerse (alınır).”
Sünen-i Ebû Dâvûd 1570, Kitap 9, Hadis 15