Bu, senin için kıyamet günü dilenmenin yüzünde bir leke olarak gelmesinden daha hayırlıdır.

Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ensâr'dan bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip ondan (bir şey) istedi. (Peygamber): “Evinde hiçbir şey yok mu?” buyurdu. (Adam): “Evet (var); bir kısmını giyip bir kısmını (yere) serdiğimiz bir çul ile içinde su içtiğimiz bir kap” dedi. “O ikisini bana getir” buyurdu. (Adam) onları getirdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onları eline aldı ve: “Bunları kim satın alır?” buyurdu. Bir adam: “Ben onları bir dirheme alırım” dedi. İki veya üç defa: “Bir dirhemden fazla veren kim?” buyurdu. Bir adam: “Ben onları iki dirheme alırım” dedi. (Peygamber) onları ona verdi, iki dirhemi aldı ve onları Ensârî'ye verip şöyle buyurdu: “Birisiyle yiyecek satın al ve ailene bırak; diğeriyle de bir balta satın al ve onu bana getir.” (Adam) onu getirdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kendi eliyle ona bir sap taktı, sonra ona: “Git, odun topla ve sat; on beş gün seni görmeyeyim” buyurdu. Adam gidip odun toplamaya ve satmaya başladı. On dirhem kazanmış olarak geldi; bir kısmıyla elbise, bir kısmıyla yiyecek satın aldı. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bu, senin için kıyamet günü dilenmenin yüzünde bir leke olarak gelmesinden daha hayırlıdır. Dilenmek ancak üç kişiye uygun düşer: Toprağa yapıştıran (ağır) bir yoksulluk içinde olana, altından kalkılamayan bir borç sahibine veya acı veren bir kan (diyeti) sorumlusuna.”