Ebû Ümâme et-Teymî şöyle anlattı:
Ben bu yönde (hac yolunda hayvan) kiraya veren bir adamdım. Bazı insanlar bana: “Senin haccın yoktur” diyorlardı. İbn Ömer'e rastladım ve: “Ey Ebû Abdurrahman! Ben bu yönde kiraya veren bir adamım; bazı insanlar da bana: ‘Senin haccın yoktur’ diyorlar” dedim. İbn Ömer şöyle dedi: “İhrama girmiyor musun, telbiye getirmiyor musun, Beyt'i tavaf etmiyor musun, Arafat'tan ayrılmıyor musun ve cemreleri taşlamıyor musun?” “Evet (yapıyorum)” dedim. Şöyle dedi: “Öyleyse senin haccın vardır. Bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve bana sorduğunun benzerini ona sordu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona sükût etti ve cevap vermedi; nihayet şu âyet indi: ‘Rabbinizden lütuf istemenizde size bir günah yoktur.’ (Bakara 2/198) Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona haber gönderdi, bu âyeti ona okudu ve: ‘Senin haccın vardır’ buyurdu.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 1733, Kitap 11, Hadis 13