Namaz kıldığı yerde, devesi doğrulunca ve Beydâ tepesine çıkınca telbiye getirdi.

Saîd b. Cübeyr şöyle anlattı:

Abdullah b. Abbâs'a: “Ey Ebü'l-Abbâs! Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbının, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) (haccı) üzerine vâcip kıldığı sıradaki telbiyesi hakkında ihtilaf etmelerine şaştım” dedim. Şöyle dedi: “Ben bunu insanların en iyi bileniyim. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yalnızca bir haccı oldu; ihtilafları oradan kaynaklandı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hac için (yola) çıktı. Zü'l-Huleyfe'deki mescidinde iki rekâtını kılınca, oturduğu yerde (haccı) üzerine vâcip kıldı ve iki rekâtını bitirince hac için telbiye getirdi. Bunu ondan bazı kimseler işitti; ben de bunu ondan ezberledim. Sonra bindi; devesi onu kaldırıp doğrulunca telbiye getirdi; bunu da ondan bazı kimseler yetişip duydu. Bu şundandır: İnsanlar gruplar hâlinde geliyorlardı; devesi onu kaldırıp doğrulduğunda telbiye getirirken onu işittiler ve: ‘Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ancak devesi onu kaldırıp doğrulunca telbiye getirdi’ dediler. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yürüdü; Beydâ tepesinin üzerine çıkınca telbiye getirdi; bunu da ondan bazı kimseler yetişip duydu ve: ‘Ancak Beydâ tepesinin üzerine çıktığında telbiye getirdi’ dediler. Allah'a yemin olsun ki, o namaz kıldığı yerde (haccı) üzerine vâcip kıldı; devesi onu kaldırıp doğrulunca da telbiye getirdi; Beydâ tepesinin üzerine çıkınca da telbiye getirdi.”

Saîd dedi ki: Abdullah b. Abbâs'ın sözünü alan kimse, iki rekâtını bitirdiğinde namaz kıldığı yerde telbiye getirir.