Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Mekke'ye çıkardık. İhrama girerken alınlarımıza güzel kokulu sükk (bir tür misk karışımı) sürerdik. Birimiz terleyince (koku) yüzüne akardı; Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onu görür, (bundan) onu menetmezdi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1830, Kitap 11, Hadis 110
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْجُنَيْدِ الدَّامَغَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ سُوَيْدٍ الثَّقَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ بِنْتُ طَلْحَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، - رضى الله عنها - حَدَّثَتْهَا قَالَتْ كُنَّا نَخْرُجُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَكَّةَ فَنُضَمِّدُ جِبَاهَنَا بِالسُّكِّ الْمُطَيَّبِ عِنْدَ الإِحْرَامِ فَإِذَا عَرِقَتْ إِحْدَانَا سَالَ عَلَى وَجْهِهَا فَيَرَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلاَ يَنْهَاهَا .