Abdurrahman b. Yezîd şöyle anlattı:
Osman Mina'da dört (rekât) kıldı. Abdullah (b. Mes'ûd) şöyle dedi: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile iki rekât, Ebû Bekir ile iki rekât, Ömer ile iki rekât kıldım.” (Müsedded) Hafs'tan (gelen rivayette) şunu ekledi: “Osman ile de halifeliğinin başlarında (iki rekât kıldım); sonra (Osman namazı) tam kıldı.” Buradan itibaren Ebû Muâviye'den şunu ekledi: “Sonra yollar sizi ayırdı. Keşke dört rekâttan bana kabul edilmiş iki rekât olsaydı!”
A'meş dedi ki: Bana Muâviye b. Kurre, hocalarından naklen şöyle rivayet etti: Abdullah (b. Mes'ûd) dört (rekât) kıldı. Ona: “Osman'ı ayıpladın, sonra (kendin) dört (rekât) kıldın!” denildi. “Ayrılık (hilâf) kötüdür” dedi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1960, Kitap 11, Hadis 240