Bize Osmân b. Ebû Şeybe rivayet etti; (dedi ki:) Bize Yezîd b. Hârûn rivayet etti; (dedi ki:) Bize Hammâd b. Seleme onun isnadıyla (Ebû Bekre'den) öncekinin anlamınca haber verdi. (Bu rivayette) başında “tekbir aldı” dedi; sonunda da: “Namazı bitirince: ‘Ben ancak bir insanım; cünüp idim’ buyurdu” dedi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Zührî, Ebû Seleme b. Abdurrahman'dan, o da Ebû Hüreyre'den rivayet etti; (Ebû Hüreyre) dedi ki: “Namaz yerinde durup tekbir almasını beklediğimizde ayrıldı, sonra: ‘Olduğunuz gibi (durun)’ buyurdu.”
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Eyyûb, İbn Avn ve Hişâm, Muhammed (b. Sîrîn)'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) mürsel olarak rivayet ettiler; (Muhammed) dedi ki: “Tekbir aldı, sonra eliyle cemaate ‘Oturun’ diye işaret etti, gidip gusül etti.” Mâlik de bunu İsmâil b. Ebû Hakîm'den, o da Atâ b. Yesâr'dan böyle rivayet etti: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir namazda tekbir aldı.”
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu bize Müslim b. İbrâhîm de böyle rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ebân, Yahyâ'dan, o Rebî' b. Muhammed'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet etti ki o tekbir almıştı.
Sünen-i Ebû Dâvûd 234, Kitap 1, Hadis 234