Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) eşi Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Ramazan'da bir adam mescitte Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve “Ey Allah'ın Resûlü! Yandım” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona durumunu sordu. “Hanımımla birleştim” dedi. “Sadaka ver” buyurdu. “Allah'a yemin olsun ki hiçbir şeyim yok ve buna gücüm yetmez” dedi. “Otur” buyurdu. O da oturdu. O bu hâldeyken bir adam üzerinde yiyecek bulunan bir eşeği sürerek geldi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Az önceki yanan (adam) nerede?” buyurdu. Adam kalktı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bunu sadaka olarak ver” buyurdu. (Adam): “Ey Allah'ın Resûlü! Bizden başkasına mı? Allah'a yemin olsun ki biz açız; hiçbir şeyimiz yok” dedi. “Onu yiyin” buyurdu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2394, Kitap 14, Hadis 82
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبَّادَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَتَى رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فِي رَمَضَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْتَرَقْتُ . فَسَأَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا شَأْنُهُ قَالَ أَصَبْتُ أَهْلِي . قَالَ " تَصَدَّقْ " . قَالَ وَاللَّهِ مَا لِي شَىْءٌ وَلاَ أَقْدِرُ عَلَيْهِ . قَالَ " اجْلِسْ " . فَجَلَسَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ أَقْبَلَ رَجُلٌ يَسُوقُ حِمَارًا عَلَيْهِ طَعَامٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ آنِفًا " . فَقَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَصَدَّقْ بِهَذَا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى غَيْرِنَا فَوَاللَّهِ إِنَّا لَجِيَاعٌ مَا لَنَا شَىْءٌ . قَالَ " كُلُوهُ " .