Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) itikâf etmek istediğinde sabah namazını kılar, sonra itikâf yerine girerdi. (Âişe) dedi ki: Bir defasında Ramazan'ın son on (gününde) itikâf etmek istedi. (Âişe) dedi ki: Çadırının kurulmasını emretti; kuruldu. Ben bunu görünce ben de çadırımın kurulmasını emrettim; kuruldu. (Âişe) dedi ki: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) eşlerinden başkaları da çadırlarının kurulmasını emrettiler; kuruldu. Sabah namazını kılınca çadırlara baktı ve: “Bunlar ne? İyilik mi istiyorsunuz?” buyurdu. (Âişe) dedi ki: Çadırının sökülmesini emretti; söküldü. Eşleri de çadırlarının (sökülmesini) emrettiler; söküldü. Sonra itikâfı ilk on (güne), yani Şevval'in (ilk on gününe) erteledi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu İbn İshâk ve el-Evzâî, Yahyâ b. Saîd'den benzeri şekilde rivayet ettiler. Mâlik de bunu Yahyâ b. Saîd'den rivayet etti ve “Şevval'den yirmi (gün) itikâf etti” dedi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2464, Kitap 14, Hadis 152