Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ümmü Süleym'in kız kardeşi Ümmü Harâm bint Milhân bana şöyle anlattı: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onların yanında öğle uykusuna yattı; sonra gülerek uyandı. (Ümmü Harâm) dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Seni ne güldürdü?” dedim. (Peygamber): “Bu denizin sırtına binenlerden bir topluluk gördüm; tahtlar üzerindeki krallar gibiydiler” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! Allah'a dua et de beni onlardan kılsın” dedim. “Sen onlardansın” buyurdu. Sonra (yine) uyudu ve gülerek uyandı. “Ey Allah'ın Resûlü! Seni ne güldürdü?” dedim. (Önceki) sözünün benzerini söyledi. “Ey Allah'ın Resûlü! Allah'a dua et de beni onlardan kılsın” dedim. “Sen ilklerdensin” buyurdu. (Enes) dedi ki: Sonra Ubâde b. es-Sâmit onunla evlendi; denizde gazâya çıktı ve onu da yanında götürdü. Dönünce binmesi için ona bir katır yaklaştırıldı; (katır) onu yere attı, boynu kırıldı ve öldü.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2490, Kitap 15, Hadis 14
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ، أُخْتُ أُمِّ سُلَيْمٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ عِنْدَهُمْ فَاسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ " رَأَيْتُ قَوْمًا مِمَّنْ يَرْكَبُ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ كَالْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ " . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ . قَالَ " فَإِنَّكِ مِنْهُمْ " . قَالَتْ ثُمَّ نَامَ فَاسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَضْحَكَكَ فَقَالَ مِثْلَ مَقَالَتِهِ . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ . قَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ " . قَالَ فَتَزَوَّجَهَا عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ فَغَزَا فِي الْبَحْرِ فَحَمَلَهَا مَعَهُ فَلَمَّا رَجَعَ قُرِّبَتْ لَهَا بَغْلَةٌ لِتَرْكَبَهَا فَصَرَعَتْهَا فَانْدَقَّتْ عُنُقُهَا فَمَاتَتْ .