Seleme b. el-Ekva' (radıyallahu anh) şöyle anlattı:
Hayber günü kardeşim çetin bir şekilde savaştı; kılıcı kendisine geri dönüp onu öldürdü. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabı bu hususta —ondan şüphe ederek—: “Kendi silahıyla ölmüş bir adam” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “O, çaba gösteren bir mücahit olarak öldü” buyurdu. İbn Şihâb dedi ki: Sonra Seleme b. el-Ekva'ın bir oğluna sordum; o da bana babasından bunun benzerini rivayet etti; ancak şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Yalan söylediler; o, çaba gösteren bir mücahit olarak öldü; onun için iki kat sevap vardır” buyurdu.
Ebû Dâvûd dedi ki: Ahmed (b. Sâlih) dedi ki: O, yani İbn Vehb, ve Anbese, yani İbn Hâlid, ikisi birlikte Yûnus'tan (senette “Abdurrahman ve Abdullah b. Ka'b b. Mâlik” diye) böyle söylediler. Ahmed dedi ki: Doğrusu Abdurrahman b. Abdullah'tır.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2538, Kitap 15, Hadis 62