Ey Muhammed! Öldürürsen kanı dâvâ edilecek birini öldürürsün; iyilik edersen iyilik bilen birine iyilik edersin.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Necd tarafına bir süvari birliği gönderdi. Benî Hanîfe'den, Yemâme halkının efendisi olan Sümâme b. Üsâl denilen bir adamı getirdiler ve onu mescidin direklerinden birine bağladılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına çıktı ve: “Ne düşünüyorsun, ey Sümâme?” buyurdu. (Sümâme): “Ey Muhammed! Bende hayır var. Öldürürsen kanı (dâvâ edilecek) birini öldürürsün; iyilik edersen iyilik bilen birine iyilik edersin; mal istiyorsan iste, ondan dilediğin kadarı sana verilir” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu ertesi güne kadar bıraktı. Sonra ona: “Ne düşünüyorsun, ey Sümâme?” buyurdu. O da bu sözün aynısını tekrarladı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu bir sonraki güne kadar bıraktı; (Sümâme) yine bunun aynısını söyledi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Sümâme'yi serbest bırakın” buyurdu. (Sümâme) mescide yakın bir hurmalığa gitti, orada yıkandı, sonra mescide girdi ve: “Allah'tan başka ilâh olmadığına şahitlik ederim ve Muhammed'in O'nun kulu ve resûlü olduğuna şahitlik ederim” dedi. (Râvi) hadisin devamını anlattı. Îsâ dedi ki: Bize Leys haber verdi ve (“kanı olan” yerine) “zimmet (ahd) sahibi” dedi.