Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Mekke halkı esirlerinin fidyesi için (mal) gönderdiğinde Zeyneb de Ebü'l-Âs'ın fidyesi için bir mal gönderdi; bunun içinde, Hatice'nin olan ve (Hatice'nin) kendisini Ebü'l-Âs'a gelin ederken verdiği bir gerdanlığını da gönderdi. (Âişe) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu görünce ona karşı çok duygulandı ve: “Eğer uygun görürseniz onun esirini kendisine salıverin ve onun olanı da kendisine geri verin” buyurdu. (Ashab): “Evet” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ondan (Ebü'l-Âs'tan), Zeyneb'in yolunu kendisine (gelmek üzere) serbest bırakacağına dair söz almıştı -veya bunu ona vaat etmişti-. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Zeyd b. Hârise'yi ve Ensâr'dan bir adamı gönderdi ve: “Ye'cec vadisinde durun; Zeyneb yanınızdan geçince ona eşlik edin ve onu getirin” buyurdu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2692, Kitap 15, Hadis 216