Amr b. Şuayb, babasından, o da dedesinden şöyle rivayet etti:
(Dedesi) bu kıssa hakkında şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Onların kadınlarını ve çocuklarını kendilerine geri verin. Kim bu fey'den bir şeyi elinde tutarsa, Allah'ın bize vereceği ilk şeyden onun karşılığında bizim üzerimizde onun altı farîza (deve) hakkı vardır.” Sonra -yani Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)- bir deveye yaklaştı, hörgücünden bir tutam tüy aldı, sonra: “Ey insanlar! Bu fey'den bana bir şey yoktur, şu bile” dedi ve iki parmağını kaldırdı; “Beşte bir (humus) hariç; beşte bir de size geri verilir. O hâlde ipliği de iğneyi de teslim edin.” Bunun üzerine elinde bir yumak kıl bulunan bir adam kalkıp: “Bunu semerimin altındaki keçeyi onarmak için aldım” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Benim ve Abdülmuttalib oğullarının (payı) olan kısım senindir” buyurdu. (Adam): “Mademki (iş) gördüğüm bu noktaya vardı, benim ona ihtiyacım yok” dedi ve onu attı.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2694, Kitap 15, Hadis 218