Sa'd b. Ebû Vakkâs (radıyallahu anh) şöyle anlattı:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Medine'ye gitmek üzere Mekke'den çıktık. Azverâ'ya yakın bir yerde olduğumuzda (Resûlullah) indi, sonra ellerini kaldırdı ve bir süre Allah'a dua etti; sonra secdeye kapandı ve uzun süre (secdede) kaldı. Sonra kalktı, ellerini kaldırdı ve bir süre Allah'a dua etti; sonra secdeye kapandı ve uzun süre kaldı. Sonra kalktı, bir süre ellerini kaldırdı, sonra secdeye kapandı -Ahmed bunu üç defa zikretti-. (Sonra) şöyle buyurdu: “Rabbimden istedim ve ümmetim için şefaat ettim; bana ümmetimin üçte birini verdi. Rabbime şükretmek için secdeye kapandım. Sonra başımı kaldırdım ve Rabbimden ümmetim için istedim; bana ümmetimin (bir) üçte birini (daha) verdi. Rabbime şükretmek için secdeye kapandım. Sonra başımı kaldırdım ve Rabbimden ümmetim için istedim; bana kalan üçte birini de verdi. Ben de Rabbim için secdeye kapandım.”
Ebû Dâvûd dedi ki: (Senetteki) İbn Osman, Yahyâ b. el-Hasan b. Osman'dır.
Ebû Dâvûd dedi ki: Eş'as b. İshâk'ı, Ahmed b. Sâlih bize (bu hadisi) rivayet ettiği zaman (senetten) düşürdü. Onu bana ondan (Eş'as'ı anarak) Mûsâ b. Sehl er-Remlî rivayet etti.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2775, Kitap 15, Hadis 299