Hayber halkı altın, gümüş ve silahların Resûlullah'a ait olması şartıyla sulh yaptı.

Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber halkıyla savaştı; hurmalıklara ve araziye galip geldi ve onları kalelerine sığınmaya mecbur etti. Onlar da altın, gümüş ve silahların Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem), develerinin taşıyabildiklerinin de kendilerine ait olması şartıyla onunla sulh yaptılar; hiçbir şeyi gizlememeleri ve saklamamaları şartıyla. Eğer bunu yaparlarsa ne zimmetleri ne de ahitleri olacaktı. (Buna rağmen) Huyey b. Ahtab'a ait bir deri torbayı sakladılar. (Huyey) Hayber'den önce öldürülmüştü; Benî Nadîr sürüldüğü gün onu yanında taşımıştı; içinde onların ziynetleri vardı. (İbn Ömer) dedi ki: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Sa'ye'ye: “Huyey b. Ahtab'ın deri torbası nerede?” diye sordu. “Savaşlar ve harcamalar onu tüketti” dedi. Sonra torbayı buldular. Bunun üzerine (Peygamber) İbn Ebü'l-Hukayk'ı öldürdü, kadınlarını ve çocuklarını esir aldı ve onları sürmek istedi. “Ey Muhammed! Bizi bırak, bu arazide çalışalım; dilediğin müddetçe yarısı bizim, yarısı sizin olsun” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımlarından her birine seksen vesk hurma ve yirmi vesk arpa verirdi.