Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Necrân halkıyla şu şartlar üzerine anlaştı: Yarısı Safer'de, kalanı Receb'de olmak üzere Müslümanlara ödeyecekleri iki bin hulle; Yemen'de bir tuzak ya da hıyanet olursa (Müslümanların) onlarla savaşacakları otuz zırh, otuz at, otuz deve ve silah çeşitlerinin her birinden otuzar adedin ödünç (âriyet) verilmesi -Müslümanlar bunları onlara geri verinceye kadar tazminle sorumludurlar-; (buna karşılık) bir olay çıkarmadıkları ya da faiz yemedikleri sürece onların hiçbir kilisesi yıkılmayacak, hiçbir papazları çıkarılmayacak ve dinlerinden döndürülmeye zorlanmayacaklar. İsmâil dedi ki: Faiz yediler.
Ebû Dâvûd dedi ki: Kendilerine şart koşulan şeylerin bir kısmını bozdularsa, (bir olay) çıkarmış olurlar.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3041, Kitap 20, Hadis 114