Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle anlattı:
Hâris b. Âmir b. Nevfel oğulları Hubeyb'i satın aldılar –Bedir günü Hâris b. Âmir'i öldüren Hubeyb idi–. Hubeyb onların yanında esir olarak kaldı; nihayet onu öldürmeye karar verdiler. (Hubeyb) Hâris'in kızından, (kasık) tıraşı olmak için bir ustura ödünç istedi; o da ona ödünç verdi. Kadın gafil iken küçük bir oğlu emekleyerek ona (Hubeyb'e) gitti. (Kadın) yanına geldiğinde onu (çocukla) yalnız başına, çocuk uyluğunun üzerinde ve ustura elinde buldu. Öyle bir korktu ki (Hubeyb) korkusunu (yüzünden) anladı ve: “Onu öldürmemden mi korkuyorsun? Ben bunu yapacak değilim” dedi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bu kıssayı Şuayb b. Ebû Hamza, Zührî'den rivayet etti; (Zührî) dedi ki: Bana Ubeydullah b. İyâz haber verdi ki Hâris'in kızı kendisine şöyle haber vermiş: Onlar, yani onu öldürmek için toplandıklarında (Hubeyb) ondan tıraş olmak için bir ustura ödünç istedi, o da ona ödünç verdi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3112, Kitap 21, Hadis 24