Abdullah b. Amr b. el-Âs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Âdemoğlunun sahip olmadığı şeyde, Allah'a isyanda ve akrabalık bağını koparmada ne adak ne de yemin vardır. Kim bir şeye yemin eder de başkasını ondan daha hayırlı görürse onu bıraksın ve hayırlı olanı yapsın; çünkü onu bırakmak, onun keffâretidir.”
Ebû Dâvûd dedi ki: Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) gelen hadislerin hepsi “...ve yemininin keffâretini versin” şeklindedir; ancak itibar edilmeyen (rivayetler) müstesna.
Ebû Dâvûd dedi ki: Ahmed (b. Hanbel)'e: “Yahyâ b. Saîd (el-Kattân), Yahyâ b. Ubeydullah'tan rivayet etti” dedim. (Ahmed): “Bundan sonra onu terk etti; o buna lâyıktı” dedi. Ahmed (şöyle) dedi: “Onun hadisleri münkerdir; babası da bilinmez.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 3274, Kitap 22, Hadis 33