Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında küçük bir koyun sürüsü toplandı. “Ey Ebû Zer! Bunlarla çöle çık” buyurdu. Ben de (onlarla) Rebeze'ye çıktım. Cünüp oluyordum ve beş altı (gün) öylece kalıyordum. Sonra Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldim. “Ebû Zer!” buyurdu. Sustum. “Annen seni kaybetsin ey Ebû Zer! Annene yazıklar olsun!” buyurdu. Sonra benim için siyah bir câriye çağırdı; o, içinde su bulunan büyük bir kap getirdi. Beni bir örtüyle örttü, ben de binek devesiyle gizlendim ve yıkandım. Sanki üzerimden bir dağ atmış gibi oldum. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Temiz toprak, on yıl boyunca bile olsa Müslümanın abdestidir. Suyu bulduğunda onu derine değdir; çünkü bu daha hayırlıdır.”
Müsedded “sadaka (malın)dan küçük bir koyun sürüsü” dedi. Ebû Dâvûd dedi ki: Amr'ın hadisi daha eksiksizdir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 332, Kitap 1, Hadis 332