Ben her mümine kendi nefsinden daha yakınım; kim borç bırakırsa onun ödenmesi bana aittir.

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), borçlu olarak ölen bir adamın namazını kılmazdı. (Bir gün) bir cenaze getirildi. “Onun borcu var mı?” diye sordu. “Evet, iki dinar” dediler. “Arkadaşınızın namazını (siz) kılın” buyurdu. Ebû Katâde el-Ensârî: “O ikisi benim üzerime olsun, ey Allah'ın Resûlü!” dedi. (Câbir) dedi ki: Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun namazını kıldı. Allah, Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) fetihler nasip edince şöyle buyurdu: “Ben her mümine kendi nefsinden daha yakınım. Kim bir borç bırakırsa onun ödenmesi bana aittir; kim de bir mal bırakırsa o, mirasçılarınındır.”