Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Sizden kim bir ferak pirinç sahibi (adam) gibi olmaya güç yetirebilirse, onun gibi olsun.” “Ey Allah'ın Resûlü! Bir ferak pirinç sahibi kimdir?” dediler. Bunun üzerine üzerlerine dağ(dan kaya) düştüğü zamanki mağara hadisini anlattı. Onlardan her biri: “En güzel amelinizi anın” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Üçüncüsü dedi ki: Allah'ım! Sen biliyorsun ki ben bir ferak pirinç karşılığında bir işçi tutmuştum. Akşam olunca ona hakkını sundum; almaktan kaçındı ve gitti. Ben de onu (pirinci) onun için işletip büyüttüm; sonunda onun için sığırlar ve çobanlarını topladım. Sonra benimle karşılaştı ve: 'Bana hakkımı ver' dedi. Ben de: 'Şu sığırlara ve çobanlarına git, onları al' dedim. O da gitti ve onları sürüp götürdü.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 3387, Kitap 23, Hadis 62