Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Benî Sehm'den bir adam, Temîm ed-Dârî ve Adî b. Beddâ ile birlikte (yolculuğa) çıktı. Sehmî, içinde hiç Müslüman bulunmayan bir yerde öldü. (İkisi) onun terekesini getirdiklerinde (mirasçılar) altınla işlenmiş gümüş bir kadehi bulamadılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara yemin ettirdi. Sonra kadeh Mekke'de bulundu. (Onu bulunduranlar): “Biz onu Temîm ile Adî'den satın aldık” dediler. Bunun üzerine Sehmî'nin velilerinden iki adam kalktı ve: “Bizim şahitliğimiz onların şahitliğinden daha doğrudur; kadeh de bizim adamımızındır” diye yemin ettiler. (İbn Abbâs) dedi ki: Onlar hakkında şu âyet indi: “Ey iman edenler! Birinize ölüm geldiğinde, aranızdaki şahitlik...” (Mâide 5/106) âyeti.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3606, Kitap 25, Hadis 36