Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ukl'dan -yahut Ureyne'den dedi- bir topluluk Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi; Medine'nin havası onlara yaramadı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara sağmal develer verilmesini emretti ve onların sidiklerinden ve sütlerinden içmelerini emretti. Gittiler; iyileşince Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) çobanını öldürüp hayvanları sürüp götürdüler. Onların haberi günün başında Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) peşlerinden (adam) gönderdi; gün yükselmeden onlar getirildi. Onlar hakkında emir verdi; elleri ve ayakları kesildi, gözlerine (kızgın) çivi mil çekildi ve Harre'ye atıldılar; su istiyorlar, (fakat) kendilerine su verilmiyordu.
Ebû Kılâbe dedi ki: Bunlar hırsızlık eden, adam öldüren, imanlarından sonra kâfir olan ve Allah'a ve Resûlü'ne karşı savaşan bir topluluktu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 4364, Kitap 40, Hadis 14